Yüksek yoğunluklu polietilen (HDPE), birkaç farklı polimerizasyon yöntemiyle üretilebilir:
Bir diğer üretim yöntemi olan metal oksit katalizörlü polimerizasyon sürecinde;
etilen gazı, parafin içinde çözülerek, 60–200 °C sıcaklıkta ve yaklaşık 35 atmosfer basınç altında polimerleştirilir. Soğutma ve çözücü buharlaştırılmasıyla HDPE elde edilir.
“Doğrusal (lineer) polietilen” olarak da bilinen HDPE, yaklaşık %90 kristalin yapıya sahiptir. Ana polimer zinciri en az 200 karbon atomundan oluşur. ASTM standartlarına göre Tip III ve Tip IV sınıfına girer ve yoğunluğu 0,940 g/cm³ ve üzerindedir.
HDPE, görünüş olarak LDPE’ye benzese de çok daha sert ve yüksek molekül ağırlıklı (150.000–400.000) bir polimerdir.
Suya ve çoğu kimyasala karşı yüksek direnç gösterir. Ancak güneş ışığına ve dış ortam koşullarına karşı LDPE gibi dayanıklı değildir; bu nedenle UV katkı maddeleriyle dayanımı artırılır.
Mekanik özellikleri oldukça iyidir; özellikle darbe ve çekme dayanımı yüksektir.
Normal koşullarda çekme dayanımı 225–350 kgf/cm², sıcaklık dayanımı ise 100 °C’nin üzerindedir.
Ayrıca kendi kendini yağlama özelliği sayesinde sürtünmenin önemli olduğu uygulamalarda avantaj sağlar.
HDPE, aşağıdaki biçimlendirme yöntemleriyle kolaylıkla işlenebilir:
Enjeksiyon kalıplamada 50–70 °C kalıp sıcaklığı, ürün kalitesini artırır.
Ayrıca HDPE, elektriksel yalıtım uygulamaları için de oldukça uygundu
| Özellik | Değer |
|---|---|
| Yoğunluk | ≥ 0,940 g/cm³ |
| Kristalinlik | Yaklaşık %90 |
| Molekül Ağırlığı | 150.000 – 400.000 |
| Çekme Dayanımı | 225 – 350 kgf/cm² |
| Sıcaklık Dayanımı | > 100 °C |
| Kimyasal Direnç | Yüksek |
| UV Direnci | Düşük (katkı ile artırılır) |